What is the Aditya Hridayam?

Āditya Hṛdayam is a 32-verse hymn to Sūrya, the sun god, from the Yuddha Kāṇḍa of the Rāmāyaṇa. In the epic, the sage Agastya teaches it to Rāma on the eve of his final battle against Rāvaṇa.

When and where is the Aditya Hridayam recited?

The traditional time is at sunrise, facing the east, after bathing — a daily practice for many. In the Rāmāyaṇa it is recited before battle: Agastya gives it to Rāma at the moment he despairs, and its recitation restores his clarity and strength.

What are the 12 names of the Sun in the Aditya Hridayam?

The middle verses of Āditya Hṛdayam list the twelve names of the sun god — Mitra, Ravi, Sūrya, Bhānu, Khaga, Pūṣā, Hiraṇyagarbha, Marīci, Āditya, Savitṛ, Arka and Bhāskara — the twelve forms of Sūrya praised in the hymn.

How do I read the Aditya Hridayam on Avabodhak?

Every verse of Āditya Hṛdayam is shown in Devanagari, Roman (IAST) and English meaning. Free to read, no login required; the practice view lets you chant along verse by verse.

Āditya Hṛdayam — Aditya Hrudayam in Telugu with Meaning

ఆదిత్య హృదయమ్

āditya hṛdayam

Verse 1 — ఆదిత్యహృదయమ్

ఆదిత్యహృదయమ్

ādityahṛdayam

Āditya Hṛdayam — the hymn to the Sun-god, taught by the sage Agastya to Rāma before battle (Vālmīki Rāmāyaṇa, Yuddha Kāṇḍa).

Verse 2 — తతో యుద్ధపరిశ్రాన్తం సమరే చిన్తయా స్థితమ్।…

తతో యుద్ధపరిశ్రాన్తం సమరే చిన్తయా స్థితమ్।
రావణం చాగ్రతో దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితమ్

tato yuddhapariśrāntaṃ samare cintayā sthitam|
rāvaṇaṃ cāgrato dṛṣṭvā yuddhāya samupasthitam

Then, as Rāma stood weary and lost in thought upon the battlefield, and beheld Rāvaṇa before him ready for war —

Verse 3 — దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణమ్।…

దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణమ్।
ఉపాగమ్యాబ్రవీద్రామమగస్త్యో భగవాన్ ఋషిః

daivataiśca samāgamya draṣṭumabhyāgato raṇam|
upāgamyābravīdrāmamagastyo bhagavān ṛṣiḥ

the sage Agastya, who had come with the gods to witness the battle, approached Rāma and spoke:

Verse 4 — రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనమ్। యేన…

రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనమ్।
యేన సర్వానరీన్ వత్స సమరే విజయిష్యసి

rāma rāma mahābāho śṛṇu guhyaṃ sanātanam|
yena sarvānarīn vatsa samare vijayiṣyasi

“O Rāma, mighty-armed Rāma, hear this eternal secret by which, dear child, you shall conquer all your foes in battle.

Verse 5 — ఆదిత్యహృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనమ్। జయావహం…

ఆదిత్యహృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనమ్।
జయావహం జపేన్నిత్యమ్ అక్షయ్యం పరమం శివమ్

ādityahṛdayaṃ puṇyaṃ sarvaśatruvināśanam|
jayāvahaṃ japennityam akṣayyaṃ paramaṃ śivam

The holy Āditya Hṛdayam destroys every enemy and brings victory; recite it ever — it is imperishable, supreme and auspicious.

Verse 6 — సర్వమఙ్గలమాఙ్గల్యం సర్వపాపప్రణాశనమ్।…

సర్వమఙ్గలమాఙ్గల్యం సర్వపాపప్రణాశనమ్।
చిన్తాశోకప్రశమనమ్ ఆయుర్వర్ధనముత్తమమ్

sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ sarvapāpapraṇāśanam|
cintāśokapraśamanam āyurvardhanamuttamam

It is the most auspicious of all auspicious things, destroyer of all sin, allayer of anxiety and grief, and the finest bestower of long life.

Verse 7 — రశ్మిమంతం సముద్యన్తం దేవాసురనమస్కృతమ్। పూజయస్వ…

రశ్మిమంతం సముద్యన్తం దేవాసురనమస్కృతమ్।
పూజయస్వ వివస్వన్తం భాస్కరం భువనేశ్వరమ్

raśmimaṃtaṃ samudyantaṃ devāsuranamaskṛtam|
pūjayasva vivasvantaṃ bhāskaraṃ bhuvaneśvaram

Worship the radiant one rising with his rays, saluted by gods and demons alike — Vivasvān, the light-maker Bhāskara, lord of the worlds.

Verse 8 — సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః। ఏష…

సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః।
ఏష దేవాసురగణాఁల్లోకాన్ పాతి గభస్తిభిః

sarvadevātmako hyeṣa tejasvī raśmibhāvanaḥ|
eṣa devāsuragaṇā~llokān pāti gabhastibhiḥ

He is the very soul of all the gods, resplendent, the source of the rays; with his beams he protects the hosts of gods and demons and all the worlds.

Verse 9 — ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కన్దః ప్రజాపతిః।…

ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కన్దః ప్రజాపతిః।
మహేన్ద్రో ధనదః కాలో యమః సోమో హ్యపాం పతిః

eṣa brahmā ca viṣṇuśca śivaḥ skandaḥ prajāpatiḥ|
mahendro dhanadaḥ kālo yamaḥ somo hyapāṃ patiḥ

He is Brahmā, Viṣṇu, Śiva, Skanda, Prajāpati; great Indra, Kubera the wealth-giver, Kāla (time), Yama, Soma, and the lord of the waters.

Verse 10 — పితరో వసవః సాధ్యా హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః।…

పితరో వసవః సాధ్యా హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః।
వాయుర్వహ్నిః ప్రజాప్రాణ ఋతుకర్తా ప్రభాకరః

pitaro vasavaḥ sādhyā hyaśvinau maruto manuḥ|
vāyurvahniḥ prajāprāṇa ṛtukartā prabhākaraḥ

He is the Pitṛs, the Vasus, the Sādhyas, the two Aśvins, the Maruts, Manu; Vāyu, Agni, the life-breath of creatures, maker of the seasons, giver of light.

Verse 11 — ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్।…

ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్।
సువర్ణసదృశో భానుర్హిరణ్యరేతా దివాకరః

ādityaḥ savitā sūryaḥ khagaḥ pūṣā gabhastimān|
suvarṇasadṛśo bhānurhiraṇyaretā divākaraḥ

He is Āditya, Savitā, Sūrya, the sky-goer, Pūṣā, the ray-filled one; golden-hued Bhānu, of the golden seed, the day-maker Divākara.

Verse 12 — హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్।…

హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్।
తిమిరోన్మథనః శమ్భుస్త్వష్టా మార్తాణ్డ అంశుమాన్

haridaśvaḥ sahasrārciḥ saptasaptirmarīcimān|
timironmathanaḥ śambhustvaṣṭā mārtāṇḍa aṃśumān

The green-horsed one, of a thousand rays, drawn by seven steeds, the radiant; destroyer of darkness, Śambhu, Tvaṣṭā, Mārtaṇḍa, the luminous Aṃśumān.

Verse 13 — హిరణ్యగర్భః శిశిరస్తపనో భాస్కరో రవిః।…

హిరణ్యగర్భః శిశిరస్తపనో భాస్కరో రవిః।
అగ్నిగర్భోఽదితేః పుత్రః శఙ్ఖః శిశిరనాశనః

hiraṇyagarbhaḥ śiśirastapano bhāskaro raviḥ|
agnigarbho'diteḥ putraḥ śaṅkhaḥ śiśiranāśanaḥ

Hiraṇyagarbha, the cool and the burning, Bhāskara, Ravi; fire-wombed, son of Aditi, Śaṅkha, dispeller of frost.

Verse 14 — వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుఃసామపారగః। ఘనవృష్టిరపాం…

వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుఃసామపారగః।
ఘనవృష్టిరపాం మిత్రో విన్ధ్యవీథీప్లవఙ్గమః

vyomanāthastamobhedī ṛgyajuḥsāmapāragaḥ|
ghanavṛṣṭirapāṃ mitro vindhyavīthīplavaṅgamaḥ

Lord of the sky, piercer of darkness, master of the Ṛg, Yajur and Sāma Vedas; sender of abundant rain, friend of the waters, coursing swiftly across the Vindhya’s path.

Verse 15 — ఆతపీ మణ్డలీ మృత్యుః పిఙ్గలః సర్వతాపనః।…

ఆతపీ మణ్డలీ మృత్యుః పిఙ్గలః సర్వతాపనః।
కవిర్విశ్వో మహాతేజాః రక్తః సర్వభవోద్భవః॥

ātapī maṇḍalī mṛtyuḥ piṅgalaḥ sarvatāpanaḥ|
kavirviśvo mahātejāḥ raktaḥ sarvabhavodbhavaḥ||

The heat-giver, the orbed one, death itself, the tawny-hued, scorcher of all; the seer, the all-pervading, of great splendour, ruddy, the origin of all that is.

Verse 16 — నక్షత్రగ్రహతారాణామధిపో విశ్వభావనః। తేజసామపి…

నక్షత్రగ్రహతారాణామధిపో విశ్వభావనః।
తేజసామపి తేజస్వీ ద్వాదశాత్మన్ నమోఽస్తు తే

nakṣatragrahatārāṇāmadhipo viśvabhāvanaḥ|
tejasāmapi tejasvī dvādaśātman namo'stu te

Lord of the constellations, planets and stars, creator of the universe, splendour of all splendours — O twelve-formed one (Dvādaśātman), salutations to you.

Verse 17 — నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమాయాద్రయే నమః।…

నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమాయాద్రయే నమః।
జ్యోతిర్గణానాం పతయే దినాధిపతయే నమః

namaḥ pūrvāya giraye paścimāyādraye namaḥ|
jyotirgaṇānāṃ pataye dinādhipataye namaḥ

Salutations to the eastern mount of sunrise and to the western mount of sunset; salutations to the lord of the hosts of light, the lord of the day.

Verse 18 — జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః। నమో నమః…

జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః।
నమో నమః సహస్రాంశో ఆదిత్యాయ నమో నమః

jayāya jayabhadrāya haryaśvāya namo namaḥ|
namo namaḥ sahasrāṃśo ādityāya namo namaḥ

Salutations again and again to the giver of victory, the auspiciously victorious, the green-horsed; salutations, salutations to the thousand-rayed Āditya.

Verse 19 — నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారఙ్గాయ నమో నమః। నమః…

నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారఙ్గాయ నమో నమః।
నమః పద్మప్రబోధాయ మార్తాణ్డాయ నమో నమః

nama ugrāya vīrāya sāraṅgāya namo namaḥ|
namaḥ padmaprabodhāya mārtāṇḍāya namo namaḥ

Salutations to the fierce, the heroic, to Sāraṅga; salutations again and again to the awakener of the lotus, to Mārtaṇḍa.

Verse 20 — బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే।…

బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే।
భాస్వతే సర్వభక్షాయ రౌద్రాయ వపుషే నమః

brahmeśānācyuteśāya sūryāyādityavarcase|
bhāsvate sarvabhakṣāya raudrāya vapuṣe namaḥ

Salutations to the lord of Brahmā, Śiva and Viṣṇu, to Sūrya of the Āditya-splendour; to the shining, the all-consuming, of dread form.

Verse 21 — తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే।…

తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే।
కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ జ్యోతిషాం పతయే నమః

tamoghnāya himaghnāya śatrughnāyāmitātmane|
kṛtaghnaghnāya devāya jyotiṣāṃ pataye namaḥ

Salutations to the slayer of darkness, of frost, of foes, of boundless soul; to the destroyer of the ungrateful, the god, the lord of lights.

Verse 22 — తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే।…

తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే।
నమస్తమోఽభినిఘ్నాయ రుచయే లోకసాక్షిణే

taptacāmīkarābhāya vahnaye viśvakarmaṇe|
namastamo'bhinighnāya rucaye lokasākṣiṇe

Salutations to the one gleaming like molten gold, to the fire, to Viśvakarman the maker of all; to the destroyer of darkness, to radiance, to the witness of the world.

Verse 23 — నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః। పాయత్యేష…

నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః।
పాయత్యేష తపత్యేష వర్షత్యేష గభస్తిభిః

nāśayatyeṣa vai bhūtaṃ tadeva sṛjati prabhuḥ|
pāyatyeṣa tapatyeṣa varṣatyeṣa gabhastibhiḥ

This lord destroys all that exists and creates it anew; with his rays he protects, he heats, and he sends down the rain.

Verse 24 — ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరినిష్ఠితః। ఏష…

ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరినిష్ఠితః।
ఏష ఏవాగ్నిహోత్రం చ ఫలం చైవాగ్నిహోత్రిణామ్

eṣa supteṣu jāgarti bhūteṣu pariniṣṭhitaḥ|
eṣa evāgnihotraṃ ca phalaṃ caivāgnihotriṇām

He keeps watch while beings sleep, abiding within them all; he is the Agnihotra sacrifice itself and the fruit that the sacrificers gain.

Verse 25 — వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ। యాని…

వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ।
యాని కృత్యాని లోకేషు సర్వ ఏష రవిః ప్రభుః

vedāśca kratavaścaiva kratūnāṃ phalameva ca|
yāni kṛtyāni lokeṣu sarva eṣa raviḥ prabhuḥ

He is the Vedas and the sacrifices and their fruit; of all the acts done throughout the worlds, this Ravi is the lord.

Verse 26 — ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాన్తారేషు భయేషు చ।…

ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాన్తారేషు భయేషు చ।
కీర్తయన్ పురుషః కశ్చిన్నావసీదతి రాఘవ

enamāpatsu kṛcchreṣu kāntāreṣu bhayeṣu ca|
kīrtayan puruṣaḥ kaścinnāvasīdati rāghava

O Rāghava, whoever glorifies him in dangers, in hardships, in wild places and in fears, never comes to ruin.

Verse 27 — పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిమ్। ఏతత్…

పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిమ్।
ఏతత్ త్రిగుణితం జప్త్వా యుద్ధేషు విజయిష్యసి

pūjayasvainamekāgro devadevaṃ jagatpatim|
etat triguṇitaṃ japtvā yuddheṣu vijayiṣyasi

Worship with one-pointed mind this god of gods, lord of the world; recite it thrice and you shall triumph in battle.

Verse 28 — అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి।…

అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి।
ఏవముక్త్వా తదాగస్త్యో జగామ చ యథాగతమ్

asmin kṣaṇe mahābāho rāvaṇaṃ tvaṃ vadhiṣyasi|
evamuktvā tadāgastyo jagāma ca yathāgatam

At this very moment, mighty-armed one, you shall slay Rāvaṇa.” Having spoken thus, Agastya departed as he had come.

Verse 29 — ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా। ధారయామాస…

ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా।
ధారయామాస సుప్రీతో రాఘవః ప్రయతాత్మవాన్

etacchrutvā mahātejā naṣṭaśoko'bhavattadā|
dhārayāmāsa suprīto rāghavaḥ prayatātmavān

Hearing this, the greatly radiant Rāghava was freed of grief; well pleased and self-composed, he took the hymn to heart.

Verse 30 — ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం…

ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం హర్షమవాప్తవాన్।
త్రిరాచమ్య శుచిర్భూత్వా ధనురాదాయ వీర్యవాన్

ādityaṃ prekṣya japtvā tu paraṃ harṣamavāptavān|
trirācamya śucirbhūtvā dhanurādāya vīryavān

Gazing upon the Sun and reciting it, he attained supreme joy; thrice sipping water and made pure, the valorous one took up his bow.

Verse 31 — రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్।…

రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్।
సర్వయత్నేన మహతా వధే తస్య ధృతోఽభవత్

rāvaṇaṃ prekṣya hṛṣṭātmā yuddhāya samupāgamat|
sarvayatnena mahatā vadhe tasya dhṛto'bhavat

Beholding Rāvaṇa, glad at heart, he advanced to battle, and with all his might resolved upon the demon’s slaying.

Verse 32 — అథ రవిరవదన్నిరీక్ష్య రామం ముదితమనాః పరమం…

అథ రవిరవదన్నిరీక్ష్య రామం ముదితమనాః పరమం ప్రహృష్యమాణః।
నిశిచరపతిసంక్షయం విదిత్వా సురగణమధ్యగతో వచస్త్వరేతి

atha raviravadannirīkṣya rāmaṃ muditamanāḥ paramaṃ prahṛṣyamāṇaḥ|
niśicarapatisaṃkṣayaṃ viditvā suragaṇamadhyagato vacastvareti

Then the Sun, gazing upon Rāma with gladdened, exultant heart and knowing the destruction of the night-wanderers’ lord to be near, stood amid the host of gods and said: “Make haste!”

Āditya Hṛdayam